{"id":8939001511,"date":"2026-01-14T11:11:49","date_gmt":"2026-01-14T10:11:49","guid":{"rendered":"https:\/\/devoort.nl\/nieuws\/hond-op-werk-een-arbeidsvoorwaarde\/"},"modified":"2026-01-14T11:12:24","modified_gmt":"2026-01-14T10:12:24","slug":"hond-op-werk-een-arbeidsvoorwaarde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/devoort.nl\/en\/uncategorized\/hond-op-werk-een-arbeidsvoorwaarde\/","title":{"rendered":"Hond op werk: een arbeidsvoorwaarde?"},"content":{"rendered":"\n
Een opvallende uitspraak van de kantonrechter Utrecht<\/a> over de vraag of een werknemer rechten mag ontlenen aan wat jarenlang \u2018gewoon zo ging\u2019 op de werkvloer? In een recente uitspraak boog de kantonrechter zich over de vraag of het meenemen van een hond naar het werk kan uitgroeien tot een arbeidsvoorwaarde. Deze zaak laat zien dat ook informeel beleid en gedoogde praktijken juridische gevolgen kunnen hebben.<\/p>\n\n\n\n In dit artikel bespreken wij de feiten, het juridisch kader en de lessen die werkgevers hieruit kunnen trekken. Wij sluiten af met een aantal praktische tips.<\/p>\n\n\n Een fysiotherapeut is sinds 2019 in dienst bij zijn werkgever. Vanaf zijn indiensttreding neemt hij zijn hond mee naar het werk. Dat gebeurt openlijk, structureel en met medeweten van<\/a> de werkgever. Ook andere collega\u2019s doen dit. Er zijn in de loop der jaren geen klachten geweest over de hond van deze werknemer.<\/p>\n\n\n\n In 2024 kondigt de werkgever aan dat het meenemen van honden niet langer is toegestaan. Na protest van medewerkers wordt de ingangsdatum uitgesteld, maar per 1 mei 2025 geldt alsnog een algemeen verbod op honden op de werkvloer.<\/p>\n\n\n\n De desbetreffende werknemer legt zich hier voorlopig bij neer en hij start een kort geding. Hij stelt dat het mogen meenemen van zijn hond een arbeidsvoorwaarde is omdat dit bij indiensttreding mondeling is overeengekomen. Verder stelt hij dat sprake is van een verworven recht als gevolg van een gedragslijn, hij neemt zijn hond immers al 6 jaar mee naar het werk. De werknemer stelt dat de werkgever de arbeidsvoorwaarde niet eenzijdig mag wijzigen. De werknemer vordert dat het verbod voor hem buiten werking wordt gesteld totdat in een bodemprocedure is beslist, en dat hij zijn hond voorlopig weer mee mag nemen naar het werk.<\/p>\n\n\n\n De werknemer brengt tevens als argumenten in dat zijn hond anders veel alleen thuis zou zijn en dat hij gelet op de ligging van zijn woning geen hondenuitlaatservice kan inschakelen. De werknemer stelt verder dat zijn hond een positief effect had op het welzijn van zijn cli\u00ebnten en een ondersteunende rol speelt bij de therapie. Volgens de werknemer komt zijn hond niet in eetruimten, sanitaire ruimten of kantoren. Hij vraagt altijd aan zijn cli\u00ebnten of zij er bezwaar tegen hebben als hij zijn hond aanwezig liet zijn tijdens een oefening of behandeling. Als cli\u00ebnten daar bezwaar tegen hebben verblijft de hond in een bench. Hij heeft nooit klachten over zijn hond te horen gekregen. De werkgever voert geen verweer tegen deze argumenten.<\/p>\n\n\n\n De werkgever voert verweer door te stellen dat er bij indiensttreding geen afspraak is gemaakt over het mogen meenemen van de hond naar het werk. Verder stelt de werkgever dat geen sprake is van een arbeidsvoorwaarde of verworven recht, maar dat sprake is van een uit de hand gelopen gedoogbeleid. Ten slotte stelt de werkgeer dat het verbod om huisdieren mee te nemen naar het werk valt onder het instructierecht om binnen de organisatie ordevoorschriften te geven.<\/p>\n\n\n De kern van de zaak is het leerstuk van de arbeidsvoorwaarde die ontstaat door een vaste gedragslijn. Een arbeidsvoorwaarde hoeft niet altijd expliciet in de arbeidsovereenkomst te zijn vastgelegd. Ook door consistent en langdurig handelen van de werkgever kan een recht voor de werknemer ontstaan.<\/p>\n\n\n\nFeiten van de zaak<\/h4>\n\n\n
Juridische achtergrond: arbeidsvoorwaarde door gedragslijn<\/h4>\n\n\n